رَهَنَالجذر: رهن$cfOرَهَنَ$cfC الشَّيْءَ: حَبَسَهُ عِنْدَ غَيْرِهِ؛ لِيَنُوبَ مَنَابَ مَا أُخِذَ مِنْهُ.